FABULAE VITAE
«Dum maritus meus domi nōn erat, socer meus mihi dixit ut malleum sumerem et testam post latrinam frangerem: post testam foramen vīdī, et in eō foramine aliquid terribile occultatum erat – bn.»
095
Dum maritus meus domi nōn erat, socer meus mihi dixit ut malleum sumerem et testam post latrinam frangerem: post testam foramen vīdī, et in eō foramine
PERSONA
MILLIONARIUS se dissimulavit quasi MUNDATOR, et obstupuit cum verba RECEPTIONISTAE PAUPERIS audivit.
061
Ronaldī oculus subsiluit. «Monitionibus a subiectīs mihi operariīs non egeō,» inquit. «Et ego caffeinā non egeō ut tuam tolerem indolem, sed tamen hic
FABULAE VITAE
“Mater, febrim habeo… possumne hodie domi manere nec ad scholam ire?” puella rogavit.
0295
Mater frontem eius tetigit et permisit ut domi maneret. Circa meridiem puella sonum clavis in sera versantis audivit. Per rimam cubiculi sui prospiciens
FABULAE VITAE
Ego — miles femina quae modo post tres annos ad fines custoditos redieram — ad portam villae impedita sum.
056
Soror mea bracchia complectens contemptim dixit: “Haec familia electa plena est negotiatoribus prosperis. ” “Hic nullus est locus pauperi, nihili militi sicut tu.
FABULAE VITAE
Filius meus cum uxore sua maritum meum et me in hypogeum domūs nostrae inclusit.
017
Dum ego pavebam, maritus meus mihi susurravit: “Tace… ignorant quid post hunc parietem lateat.” Cum discessissent, maritus meus unam e lateribus movit
PERSONA
Res filiae meae per totum pratulum ante domum dispersas inveni, et maritus eius in eam clamabat ut chartas signeret.
013
Nepos meus eum rogabat ut desisteret. Una vocatio telephonica a me facta effecit ut pulsus ad ianuam eius fieret, qui mundum eius eversum iturus erat.
FABULAE VITAE
10 reālas, dramatiski piedzīvotas stāsti lidmašīnā, ko tu nevēlies palaist garām
018
Mēs mēdzam domāt par gaidāmo lidojumu kā par dažām stundām garlaicības. Tāpēc mēs lejuplādējam filmas, paņemam grāmatu vai plānojam vienkārši pagulēt.
FABULAE VITAE
Mamma, Mamma, veni! Pater olfacit bracas rubras tuas in illo cubiculo!”
018
“Mamma, Mamma, veni! Pater olfacit bracas rubras tuas in illo cubiculo!” Haesi. “De quo cubiculo loqueris, mea parva?” Duplecem habitationem duarum conclavium
FABULAE VITAE
Cum domum redii, inhorruī — filius meus septem annorum, Johnny, in solo sedēbat, tremēns; parvus corpus eius recentibus contusiōnibus obductum erat.
07
Statim eum ad valetudinarium contuli et numerum 911 perrexi… ac deinde id accidit quod dēsperābam numquam vide­rum. Statim cum fores intremuissent, spiritus
FABULAE VITAE
Maritus meus petivit divortium.
016
— «Mater es detestabilis», inquit. — «Custodiam totam liberos capiam». Judex vix credidit — donec filia nostra sex‑annosa locuta est: — «Domine Iudex