ฉันชื่อ ลอร่า เบนเน็ตต์ อายุ 55 ปี อพาร์ตเมนต์ที่ฉันอาศัยอยู่เป็นของฉันมาตั้งแต่ปี 2014 ก่อนที่ฉันจะแต่งงานกับริชาร์ด ฉันทำงานหนักมาหลายปีเพื่อซื้อที่นี่ด้วยเงินของตัวเอง
“ฉันอายุ 44 ปี และฉันไม่เหลือใครเลย” ฉันกระซิบกับตัวเองในเช้าวันเกิดของฉัน ไม่มีสามี ไม่มีลูก ไม่มีพ่อแม่ แม้แต่เพื่อนสักคนที่จำได้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดของฉันก็ไม่มี
ในคืนที่ฉันค้นพบว่าสามีนอกใจ ฉันคิดว่าสิ่งเลวร้ายที่สุดที่เขาทำได้คือการโกหกฉัน แต่ฉันคิดผิด สามวันต่อมา เขานั่งอยู่ตรงข้ามฉันที่โต๊ะอาหาร พับมือเข้าหากัน
— Non capisco cosa ci trovi nostro figlio in questa ragazza. Sembra una cameriera. อิซาเบลลา แม่สามีในอนาคตของฉัน พูดอะไรบางอย่างเป็นภาษาอิตาลีก่อนจะหัวเราะออกมา
— แคลร์ ได้โปรดเปิดประตูเถอะ! ฉันมีเรื่องเกี่ยวกับสามีของเธอที่ต้องบอกให้เธอรู้! ฉันยืนอยู่ในโถงทางเดิน จ้องมองประตูที่ล็อกอยู่ คนที่ยืนอยู่อีกฝั่งคือวาเนสซา
“ออกไปจากบ้านของฉัน!” แดเนียลตะโกนพร้อมชี้ไปที่ประตูหน้า “ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธออีกต่อไป!” ฉันยืนนิ่งด้วยความตกใจ ไม่อยากเชื่อหูตัวเอง เราเพิ่งแต่งงานกันได้เพียงหนึ่งสัปดาห์
หลังจากแต่งงานกันมา 22 ปี ริชาร์ด สามีของฉันก็ตัดสินใจทิ้งฉันไปหาวาเนสซา เพื่อนบ้านที่อาศัยอยู่ห่างจากบ้านเราเพียงไม่กี่หลัง “ผมไม่ได้รักคุณอีกแล้ว เอเลนอร์”
หลังจากแต่งงานกันมา 24 ปี สามีของฉันมองตรงเข้ามาในดวงตาของฉันแล้วประกาศว่า “ผมเจอคนใหม่แล้ว เธออายุน้อยกว่า มีเสน่ห์มากกว่า และทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นผู้ชายอีกครั้ง”
ฉันอายุ 58 ปี ตอนที่ตัดสินใจทำบางอย่างที่ทุกคนคิดว่าบ้าบิ่นมาก ฉันซื้อบ้านที่น่าเกลียดที่สุดในเมือง มันเป็นบ้านสไตล์วิกตอเรียนเก่าแก่ที่ถูกทิ้งร้าง หน้าต่างแตก
ตลอดทั้งเดือน ฉันทำอาหารให้คนรักเก่าของสามี ซักเสื้อผ้าให้ลูกชายของเธอ และต้อนรับพวกเขาเข้ามาในบ้านด้วยความเต็มใจ เพราะเชื่อว่าพวกเขาเป็นญาติของสามี จนกระทั่งระหว่างมื้ออาหารของครอบครัวตามปกติวันหนึ่ง