มาร์กาเร็ต แม่สามีของฉัน อายุเจ็ดสิบแปดปี และทุกคนในละแวกบ้านต่างมองว่าเธอเป็นหญิงม่ายผู้อ่อนโยนและน่าสงสาร ผู้คนเรียกเธอว่า “มาร์กาเร็ตผู้น่าสงสาร” พวกเขานำพายทำเองมาให้
ฉันแอบตามสามีไป เพราะมั่นใจว่าเขากำลังนอกใจฉัน ตลอดสามสัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป เขากลับบ้านดึกจากที่ทำงาน ปกป้องโทรศัพท์ของตัวเองราวกับกำลังซ่อนความลับ
ฉันไล่แม่สามีออกจากอพาร์ตเมนต์ของเรา และฉันไม่เสียใจกับการตัดสินใจครั้งนี้เลยแม้แต่น้อย ตลอดห้าปีที่ผ่านมา ฉันพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ผู้หญิงคนนั้นยอมรับฉัน
ตลอดหกเดือนที่ผ่านมา ฉันนับวันรอคอยการกลับมาของสามี วาดิมทำงานอยู่ต่างประเทศ ซึ่งเขามีรายได้มากกว่าที่จะหาได้ในเมืองเล็ก ๆ ของเราถึงสามเท่า เราตกลงกันว่าจะอดทนกับการอยู่ห่างกันสักสองสามปี
ฉันชื่อโอลิเวีย เบนเน็ตต์ อายุ 32 ปี และเมื่อสามเดือนก่อน ฉันได้กลายเป็นแม่คน ฉันคิดว่าการให้กำเนิดลูกสาวจะเป็นวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิต แต่กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของฝันร้ายที่เลวร้ายที่สุดของฉัน
เมื่อลูกชายของฉันแดเนียลโยนกระเป๋าเดินทางของภรรยาของเขาบนสนามหญ้าด้านหน้ เอมิลี่ภรรยาของเขายืนอยู่ในทางเข้าประตูร้องไห้และขอร้องเขาให้ฟัง. „
ตอนอายุ 55 ปี ฉันกลับมารู้สึกเหมือนเด็กสาวที่กำลังมีความรักอีกครั้ง ฉันไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะพูดประโยคนี้ออกมา หลังจากใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมานานถึงสิบห้าปี
ผมชื่อวิกเตอร์ อายุ 59 ปี และเมื่อหกเดือนก่อน ผมคิดว่าตัวเองเป็นผู้ชายที่มีความสุขที่สุดในโลก ผมทิ้งภรรยาที่อยู่ด้วยกันมาสามสิบปี เพื่อไปอยู่กับหญิงสาวสวยวัย
ฉันอายุสิบสี่ปีเมื่อได้เรียนรู้ว่า การสูญเสียพ่อแม่ไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่สามารถเกิดขึ้นกับเด็กคนหนึ่งได้ บางครั้งความเจ็บปวดที่โหดร้ายที่สุดกลับมาจากผู้คนที่ยังมีชีวิตอยู่
ทันทีที่ชายหนุ่มวางผ้าห่มเด็กสีฟ้าเก่าผืนหนึ่งลงบนโต๊ะในครัว มารีน่าในวัย 52 ปีก็กรีดร้องออกมา วิกเตอร์ สามีของเธอหน้าซีดเผือด คุณเอาของสิ่งนี้มาจากไหน