“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะอยู่ที่นี่ และเธอต้องทำทุกอย่างตามที่ฉันสั่ง!” แม่สามีของฉัน คุณสมพร ยืนอยู่กลางโถงทางเข้าบ้านพร้อมกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สองใบ
“ที่โต๊ะนี้ไม่มีที่สำหรับแม่ของคุณ ให้แม่กลับไปกินข้าวที่บ้านตัวเอง!” พิม ภรรยาของผม พูดประโยคนั้นขณะที่แขกแปดคนกำลังนั่งรออาหารเย็นอยู่รอบโต๊ะ แม่ของผมชื่อสมพร
“หลังจากแต่งงานกันมา 28 ปี ผมตัดสินใจแล้วว่าจะเลิกกับคุณ เราจะขายบ้านแล้วแบ่งเงินกันคนละครึ่ง” วิชัย สามีของฉัน วางเอกสารหย่าลงบนโต๊ะอาหารข้างช่อดอกไม้
“แม่อายุเจ็ดสิบสองปีแล้ว จะอยู่บ้านที่มีตั้งห้าห้องนอนไปทำไม? แม่เซ็นเอกสารเสียเถอะ แล้วผมกับอรจะหาบ้านพักผู้สูงอายุดี ๆ ให้ ที่นั่นมีคนดูแลตลอด แม่จะได้ไม่ต้องเหนื่อยอีก”
“คุณคิดจะเสิร์ฟอาหารแบบนี้ให้แขกของเราจริง ๆ เหรอ?” Ilse แม่สามีของฉันพูดประโยคนั้นเสียงดังจนบทสนทนาทั้งหมดในห้องนั่งเล่นเงียบลงทันที เธอถือช้อนที่ตักซอสปาปริก้าของฉันขึ้นมา
“ผมตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่นแล้ว มาร์กาเร็ต ผมจะไปจากคุณ” ริชาร์ด สามีของฉัน พูดประโยคนั้นขณะที่ฉันกำลังวางจานสองใบลงบนโต๊ะอาหาร ชีวิตแต่งงาน 28 ปี ลูกสองคนที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ประตูหน้าบ้านเปิดออกตอนตี 2:17 นาที ฉันนั่งอยู่บนโซฟามาเจ็ดคืนแล้ว เฝ้ารอเสียงที่แทบจะหมดหวังว่าจะได้ยินอีกครั้ง แดเนียล สามีของฉัน ยืนอยู่ตรงประตู ตาซ้ายของเขาบวมช้ำ
โธมัส สามีของฉัน ฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะอาหาร คนทั้งสิบสองคนเงียบกริบลงพร้อมกัน อิงกริด แม่ของเขา นั่งอยู่ตรงปลายโต๊ะ กำผ้าเช็ดหน้าที่ยับยู่ยี่ไว้ใกล้ดวงตา ฉันยังคงยืนอยู่ข้างเตา
ฉันแต่งงานกับแดเนียล ชายวัย 38 ปี ผู้พิการทางการได้ยินอย่างสมบูรณ์ เขาสื่อสารด้วยภาษามือ การเขียนข้อความ และสีหน้า เขาไม่เคยพูดถึงครอบครัวของตัวเองเลย
Richard Bennett อายุ 58 ปี และเขาเชื่อมาตลอดว่าตัวเองรู้จักครอบครัวของเขาเป็นอย่างดี เขาแต่งงานกับ Caroline มาแล้ว 31 ปี Daniel น้องชายของเขาเป็นหนึ่งในคนที่เขาสนิทสนมและไว้ใจมากที่สุด









